Özlem

Memleket hasretidir, gurbette özlem.
Zeynep, İlkokul öğretmenim; ilk adı, Özlem.
'Özlem Yokuşları' okuduğum ilk roman.
Beni kandıran, tezgahtar kızın adı; Özlem.

En iyi müşterisiyim,'Özlem Süpermarket'in.
Biletimi mutlaka, 'Özlem Tur'dan alırım.
Duygular; benliğimi kapladığı zaman.
İlk aşkım; Özlem'in ateşi, içimde yanan.

Özlem; nereye baksam,her yerde özlem.
Neden? Niye? Kime? bu özlem!

Özlem

Adini özlem koydun bu sonsuz sevginin,
Özlemin tek siginagi oldu bu aci dolu yüregin,
Bu bitmeyen özlem kaçinilmazligiydi sensizligin,
Bitmez bu özlem sevgili, bitmeyecek bensizligin...

Ayrildik ve her geçen gün büyüdü bu özlem,
Her iç çekiste bir göz yasi, her göz yasinda bir sitem,
Bitmedi bu hasret, ne yapsam nereye gitsem,
Özlemin gösterdi, kime baksam hep sen...

Yillarim seni beklemekle geçti umutla,
Gelisin seni vazgeçilmez kildi bir anda,
Sensizligin içimi, yüregimi yaktigi anlarda,
Özlemin hep vardi, birakip gittigin zamanlarda...

Adi hep özlem kalacak bu karsiliksiz sevginin,
Özlemek tek çaresi olacak sensizligin,
Bitmez bu tutku, bitmeyecek bensizligin,
Yasadikça vazgeçilmez olacak ismin,

Kaçinilmaz olacak özlemin,
Özlemim...

Özlem

Gözlerimden aşkın seli.
Dökülür hep sana özlem.
Gönlümün baharlı dalı.
Bükülür bir yana özlem.

Ne derdin var ne de tasan.
Sevgi dolu gönül masan.
Birde karasız olmasan.
Ne kalır de bana özlem.

Çekilmez sensiz Ankara.
Olsada cebimde para.
Şehre karşı bir sigara.
Yakılır be sana Özlem

Yakıyor beni ateşin.
Girdiğin günahı düşün.
Her bakışında bir kurşun.
Sıkılır bu cana özlem.

Çürüyor bak her bir yanım.
Peşinde koşmaktan canım.
Fazla sürmez aşk kervanım.
Yıkılır bir hana özlem.

Özlem Var

Gözlerim hep yol çeker
İçimde bak özlem var
Boncuk boncuk yaş döker
Gözyaşımda özlem var

Arı çiçeğe konar
Bak balında özlem var
Bülbül gülüne konar
Bak dalında özlem var

YETİMİ'yim çekerim
Sabır ile özlem var
Mevla'ya dileklerim
Yüreğimde özlem var