Sen ki,
Hep yeşillerime çağırdığım dost!
Sen ki,
Hep ağaçlarımda gölgeler bölüştüğüm dost!
İçinde bomboş bir şüphe,
Aradığın bir kara çalı,
Ne gezer bende.
Yürek ormanımda dost baltası...
Vurup vurup ağladın,
Oluk oluk aktı zehrin,
Üstelik bahar,
Üstelik çiçekken dallar.
Ey vijdan!
Ey yürek!
Affetmesem ona yazık,
Affetsem bana.
Dost!
Kara düşmüş ak yüreğine,
Nerdendir?
Balta vurmuş eline,
Nedendir?
Görmüyorsun ki,
Kestiğin ağacın kökü bende,
Su yu bende,
Güneşi bende.
Yine büyütüp yapraklar uzatırım göklere...
17. 4. 2009 (Liğme liğme dost kesiği)
Dost Kalemden
Sen ki, gönül bahçemde açan tomurcuktun,
Sen ki, her mutluluğumu üzüntümü paylaştığımdın,
Sen ki, yanan yüreğimi serinleten rüzgardın,
Sen ki, bal kadar tatlı, zehir kadar acıydın..............................İbrahim MUTLU
Fatma Hatun Esen
| < Önceki | Sonraki > |
|---|
aldığı kadar un
1 su bardağı şeker
Aldığı kadar un.